|
Οι The Doors ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα. Iδρύθηκαν το 1965 από τους Τζιμ Μόρισον και Ρέι Μάνζαρεκ. Το όνομά τους το εμπνεύστηκαν από το μυθιστόρημα ‘Οι Πύλες της Ενόρασης’ (The Doors of Perception).
Όταν ο Μάνζαρεκ γνώρισε τον Μόρισον, εντυπωσιάστηκε από το ποιητικό του ταλέντο και αμέσως του πρότεινε να ιδρύσουν ένα ροκ συγκρότημα. Ο Μάνζαρεκ είχε μια μικρή επαγγελματική εμπειρία στη ροκ μουσική και άρχισε να αναζητάει μουσικούς, για να συμπληρώσει το συγκρότημα, ώσπου ανακάλυψε τους Ρόμπι Κρίγκερ στην κιθάρα και Τζων Ντένσμορ στα κρουστά.
Οι The Doors ήταν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του ’60, κυρίως χάρη στον χαρισματικό και απρόβλεπτο χαρακτήρα του Μόρισον και των άγριων και ποιητικών στίχων του.
Μετά το θάνατο του Μόρισον, τα εναπομείναντα μέλη συνέχισαν ως τρίο, μέχρι που τελικά διαλύθηκαν το 1973.
Οι Doors υπέγραψαν το 1966 με την Elektra Records και κυκλοφόρησαν ένα σύνολο από πολυπλατινένιους δίσκους, ξεκινώντας με το ντεμπούτο album τους, που φέρει το όνομά τους, το 1967 και συνεχίζοντας την ίδια χρονιά με το ‘Strange Days’.
Το 1968 το συγκρότημα έγινε λίγο πιο εμπορικό, με το δίσκο ‘Waiting for the Sun’.
Η κυκλοφορία του ‘The Doors’ ήταν η αρχή για μία σειρά από 10 top ten albums στις ΗΠΑ. Το ‘L.A. Woman’ του 1971 πήρε 19 χρυσά, 14 πλατινένια και 5 πολυ-πλατινένια βραβεία μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι η καριέρα των Doors έληξε το 1973, η δημοτικότητά τους συνεχίστηκε και συνεχίζει μέχρι και σήμερα.
Οι The Doors έχουν πουλήσει 32,5 εκατομμύρια δίσκους στις ΗΠΑ και 100 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως!
Είναι το πρώτο Αμερικανικό συγκρότημα, που κατάφερε να έχει 8 συνεχόμενους χρυσούς δίσκους!
Τρείς από τους δίσκους των The Doors, οι The Doors (1967), Strange Days (1967), και L.A. Woman (1971), μπήκαν στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone για τους 500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών, στις θέσεις 42, 407 και 362, αντίστοιχα.
Το 1993 οι The Doors εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame.
Jim Morrison
Ο Τζέημς «Τζιμ» Ντάγκλας Μόρισον (James "Jim" Douglas Morrison) (8 Δεκεμβρίου 1943 - 3 Ιουλίου 1971) ήταν ένας Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Φλόριντα και θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Έγραψε επίσης αρκετά βιβλία ποίησης, ένα μικρό ντοκιμαντέρ και δύο βίντεο κλιπ ("The Unknown Soldier" και "People are Strange").
Ο θάνατός του σε ηλικία 27 ετών στο Παρίσι της Γαλλίας κατέπληξε τους θαυμαστές του.
Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες πέθανε και ο μυστικός ενταφιασμός του έγιναν αφορμή για ατελείωτες φήμες και παίζουν σημαντικό ρόλο στο μυστήριο που εξακολουθεί να τον περιβάλλει.
Ο Τζιμ Μόρισον είχε σκωτσέζικη και ιρλανδική καταγωγή και ήταν γιος του ναυάρχου Τζωρτζ Στίβεν Μόρισον και της Κλάρα Κλαρκ Μόρισον, που γνωρίστηκαν το 1941 στη Χαβάη. Ο Τζιμ Μόρισον γεννήθηκε 11 μήνες μετά, στη Μελβούρνη της Φλόριντα.
Έξι μήνες αργότερα, η Κλάρα Μόρισον μετακόμισε στο Κλιαργουότερ της Φλόριντα με το μικρό της γιο, για να ζήσει με τα πεθερικά της, ενώ ο σύζυγός της επέστρεψε στο μέτωπο του Ειρηνικού για όλη τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Γύρισε στην οικογένειά του το καλοκαίρι του 1946 και τότε ο Τζιμ Μόρισον απέκτησε μία αδερφή, την Άνν Ρόμπιν.
Η οικογένεια του Μόρισον έπρεπε να μετακομίζει συχνά, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του. Κατά συνέπεια, η εκπαίδευση του Μόρισον διακοπτόταν όταν ήταν μικρός, καθώς συνεχώς άλλαζε σχολείο. Παρ' όλα αυτά, ήταν ένας ευφυής και ικανός μαθητής, με ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, την ποίηση, τη θεολογία, τη φιλοσοφία και την ψυχολογία.
Ο Μόρισον αποφοίτησε από το George Washington High School στην Aλεξάνδρεια, Βιρτζίνια τον Ιούνιο του 1961.
Μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα (1962-1963), το οποίο διέθετε φθηνά δίδακτρα, αλλά δεν τον ικανοποίησε αρκετά.
Τον Ιανουάριο του 1964, χάρη στη συμβουλή ενός καθηγητή του, ο Μόρισον μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, όπου ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές του στο UCLA, με διάκριση στον κινηματογράφο.
Ο Τζιμ γύρισε δύο ταινίες κατά τη φοίτησή του στο UCLA. Η πρώτη, ονόματι "First Love", κυκλοφόρησε για πρώτη φορά χωρίς περικοπές στο τέλος του ντοκιμαντέρ για την ταινία "Obscura".
Οι βιογράφοι του έχουν αναφερθεί επανειλημμένα σε κάποιους συγγραφείς και φιλοσόφους που επηρέασαν τον τρόπο σκέψης και ίσως και τη συμπεριφορά του Μόρισον.
Στην εφηβεία του, ο Μόρισον ανακάλυψε τα γραπτά του Φρίντριχ Νίτσε. Μάλιστα, μετά το θάνατο του Μόρισον, ο Τζον Ντένσμορ υπέθεσε ότι ο νιχιλισμός του Νίτσε σκότωσε τον Τζιμ.
Το 1965, μετά την αποφοίτησή του από τη σχολή κινηματογράφου στο UCLA, ο Μόρισον ζούσε μποέμικη ζωή στην κοντινή παραλία Βένις.
Από τότε που ο Μόρισον αποφοίτησε από το UCLA, διέκοψε τις επαφές με την οικογένειά του. Όταν η μουσική του ανέβηκε στα τσαρτς το 1967, είχε πάνω από ένα χρόνο να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, και είχε ισχυριστεί ψευδώς ότι οι γονείς και τ' αδέλφια του ήταν νεκροί.
Ο Μόρισον συνάντησε τη σύντροφο της ζωής του, Πάμελα Κούρσον, πολύ πριν κερδίσει δόξα και χρήματα κι εκείνη τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί περισσότερο με την ποίηση.
Η σχέση του Μόρισον και της Κούρσον ήταν θυελλώδης, με συχνούς τσακωμούς και περιόδους χωρισμού, κυρίως καθώς δεν ήταν μία μόνιμη, αλλά μια ελεύθερη σχέση, κατά την οποία ο Μόρισον είχε πολλές άλλες σχέσεις με διασημότητες και μη.
Το 1971, ο Μόρισον μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στο Παρίσι μαζί με την Πάμελα Κούρσον.
Στο Παρίσι έκανε και την τελευταία του ηχογράφηση σε στούντιο με δυο Αμερικανούς μουσικούς του δρόμου.
Ο Μόρισον πέθανε στις 3 Ιουλίου του 1971 σε ηλικία 27 ετών. Η επίσημη εκδοχή είναι, ότι η Κούρσον τον βρήκε νεκρό στη μπανιέρα. Δεν έγινε αυτοψία, γιατί ο γιατρός που τον εξέτασε είπε ότι δεν βρήκε στοιχεία εγκληματικής ενέργειας. Η απουσία αυτοψίας έδωσε λαβή για πολλές εικασίες σχετικά με την αιτία θανάτου.
Ο Ντάνυ Σάγκερμαν σημειώνει, ότι η Κούρσον έδινε διαφορετικές εκδοχές του θανάτου κατά καιρούς, τη μια λέγοντας ότι εκείνη τον είχε σκοτώσει και την άλλη ότι ο θάνατός του ήταν λάθος της.
Δισκογραφία
* The Doors (1967)
* Strange Days (1967)
* Waiting for the Sun (1968)
* The Soft Parade (1969)
* Morrison Hotel (1970)
* L.A. Woman (1971)
* Other Voices (1971)
* Full Circle (1972)
* An American Prayer (1978)
|
